Golden Retriever powinien być aktywnym i silnym psem, sprawiającym wrażenie dobrze skoordynowanego. Czaszka Goldena powinna być obszerna, o szerokim i mocnym pysku, co dotyczy wszystkich ras aportujących. By znaleźć, dobić i przynieść przez przeszkody i zarośla takie zwierzę, jak zając lub ptak, pies musi być nie tylko silny, ale i mieć szczęki wystarczająco duże, by utrzymać ten ciężar. Opisuje się Goldena jako "łagodnego w pysku", co oznacza, że pies aportuje bez skaleczenia ptaka. Pióra muszą pozostać prawidłowo ułożone, i z całą pewnością, żaden ślad zębów nie może pojawić się na skórze. Tak głęboki i silny jest instynkt aportowania, że wiele retrieverów ma wspaniały zwyczaj przynoszenia właścicielom "prezentu"na powitanie. Psy pędzą, by odnaleźć but lub zabawkę, i dostarczają ją z oczywistą dumą i satysfakcją.
Golden Retriever jest psem o szczególnie sympatycznym charakterze, miły i dobroduszny, szalenie lojalny w stosunku do rodziny, szczególnie do dzieci. Powinien mieć gęstą i odporną na wodę sierść, przylegającą do ciała lub lekko falującą.
Tylne części łap i ogon muszą być bardzo obficie owłosione. Umaszczenie obejmuje całą gamę odcieni złotego lub kremowego.
Goldeny stają się z biegiem lat coraz jaśniejsze i wygląda na to, że ich nazwa w końcu może okazać się nieadekwatna (golden - złocisty).
W Ameryce, gdzie rasa jest równie popularna, na ringach wystawowych niedopuszczalne jest kremowe umaszczenie.
Retriever złoty w żadnych warunkach nie jest psem agresywnym, a jego zrównoważony temperament czyni go doskonałym psem przewodnikiem dla niewidomych.
Stowarzyszenie niewidomych wytresowało już sporą liczbę psów tej rasy, która znajduje się w jego programie hodowlanym.
Golden Retrievery, jak to dziś wiadomo, wyhodowane zostały w psiarniach Lorda Tweedmoutha w latach 60. XIX w.
Dzięki prowadzonej przez lorda dokładnej dokumentacji wiemy, że fundamentem rasy był żółty pies aportujący i dwie suki tweed water spaniele.
Ta ostatnia rasa dziś już nie występuje, niewiele też wiemy dziś o jej wyglądzie.
Goldeny początkowo były zarejestrowane jako odmiana kolorystyczna retrievera gładkowłosego, ale w 1913 r. otrzymały osobny status rasowy.